Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2009

ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ ΑΠ’ ΤΙΣ ΑΓΡΙΟΧΗΝΕΣ!




Κάπου διάβασα το κάτωθι κείμενο, το οποίο μου προκάλεσε εντύπωση. Τελικά, η φύση είναι πολύ σοφή και η ανθρώπινη επιστήμη πάντα θα αισθάνεται δέος μπροστά της....

ΥΓ: Ευχαριστώ τον πολύ καλό μου φίλο DREAMON για την πολύτιμη συνδρομή του, προκειμένου να αναρτηθεί το παρόν κείμενο.

"Αναρωτήθηκες ποτέ γιατί οι αποδημητικές χήνες πετάνε σε σχηματισμό V;
Η Φύση στα περισσότερα ζώα έχει κάποιο καλό λόγο που έχει βάλει στο ένστικτό τους ορισμένη συμπεριφορά. Όταν η κάθε χήνα κτυπά τα φτερά της, δημιουργεί ένα ανοδικό ρεύμα για τη χήνα που ακολουθεί. Στο σχηματισμό V, όλο το σμήνος προσθέτει τουλάχιστον 71% περισσότερη πτητική εμβέλεια από το αν πετούσαν το καθένα από μόνο του. Αν μια αγριόχηνα ξεφύγει από τον σχηματισμό, ξαφνικά αισθάνεται τη δυσκολία και την αντίσταση στην προσπάθεια να πετάξει μόνη της και πολύ γρήγορα επιστρέφει στο σχηματισμό μαζί με τις άλλες.

Όταν μια αγριόχηνα κουραστεί, πάει στο πίσω μέρος του σχηματισμού και μια άλλη αγριόχηνα παίρνει τη μπροστινή θέση. Οι αγριόχηνες που ευρίσκονται στο πίσω μέρος του σχηματισμού φωνάζουν για να ενθαρρύνουν εκείνες που βρίσκονται μπροστά ώστε να αυξήσουν την ταχύτητα τους. Όταν μια αγριόχηνα αρρωστήσει ή τραυματιστεί, δύο άλλες αγριόχηνες αφήνουν τον σχηματισμό και την ακολουθούν προς τα κάτω για την βοηθήσουν και να την προστατέψουν. Παραμένουν με το άρρωστο μέλος του σμήνους μέχρι να μπορέσει να πετάξει ξανά ή να πεθάνει. Μετά ξαναπετάνε με ένα άλλο σμήνος που περνά ή προσπαθούν να προλάβουν το δικό τους."

Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2009

Αρχαιοέλληνες.

Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνηση τους δεν είναι
καθόλου τυχαία αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μία πλήρης
γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανωτέρας
συλλήψεως.
Σύμφωνα με αυτήν την γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα
(αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα:
Στίγμα ή Δίγαμμα)ακούγονται και γράφονται ως εξής:

ΑΛΦΑ-ΒΗΤΑ-ΓΑΜΑ-ΔΕΛΤΑ-ΕΨΙΛΟΝ-ΣΤΙΓΜΑ-
-ΖΗΤΑ-ΗΤΑ-ΘΗΤΑ-ΙΩΤΑ-ΚΑΠΠΑ-ΛΑΜΒΔΑ-ΜΙ-ΝΙ-ΞΙ-
-ΟΜΙΚΡΟΝ-ΠΙ-ΡΟ-ΣΙΓΜΑ-ΤΑΥ-ΥΨΙΛΟΝ-ΦΙ-ΧΙ-
-ΨΙ-ΩΜΕΓΑ.


Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις
αρχές της Ερμητικής φιλοσοφίας, έχουμε τα ακόλουθα:


ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ
ΕΨ ΙΛΩΝ, ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ, ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ
ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ, ΔΑ, ΜΗ ΝΥΞ Η,
Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΥ
(Ε)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ.


Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα συνδετικά και
ρήματα που παραλείπονται, έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας
κοσμογονικής προσευχής - επίκλησης προς την πηγή του φωτός.


ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ!ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ
ΕΨΙΛΩΝ, ΣΤΗ ΙΓΜΑ ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ
(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞΗ, Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ) ΠΥΡΟΣ
(ΔΕ) ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ ΕΨΙΛΩΝ, ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ,
Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ).


Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ:


Αλ = Ο νοητός ήλιος
Φα-ος = Το φως
Βη = προστακτική του ρήματος βαίνω (βαδίζω, έρχομαι)
Τα = Δοτική άρθρου δωρικού τύπου τη, εις την
Γα = Γη (δωρικός τύπος)
Αμα = (επιρρ.) συγχρόνως
Έλ = ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος
Έψ = ρήμα έψομαι, εψ-ημένος, ψημένος
Ιλών = Ιλύς (ουσιαστικό), λάσπη, πηλός
Στη = προστακτική ρήματος ίστημι
Ίγμα = καταστάλαγμα, απόσταγμα
Ζή = προστακτική ρήματος ζω
Η = υποτακτική ρήματος ειμί, είμαι
Θη = προστακτική ρήματος θέτω
Ιώτα = τα ίωγα, τα Εγώ
Παλάν = Ρήμα πάλλω (δονούμαι, περιστρέφομαι) επίθετο παλλάς-
πάλλουσι,περιστρεφόμενη (πρβλ: Παλλας Αθηνά)
Δά = άλλος τύπος της Γα, Γης (πρβλ: Δαμήτηρ, Δημήτηρ, Δήμητρα=Μητέρα γη)
Νύξ = νύκτα
Ο = το οποίο, που
Φυ(οι) = ευκτική ρήματος φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι) Κ.Ο.Κ.


ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ...(;)


ΑΛ, ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΦΩΣ, ΕΛΑ ΣΤΗ ΓΗ! ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΛ ΡΙΞΕ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΙΛΥ ΠΟΥ ΨΗΝΕΤΑΙ (που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού). ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ (μία ξηρά) ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΕΓΩ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ.
ΑΣ ΜΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ Η ΝΥΚΤΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΕΨΕΙ ΝΑ ΤΑΦΗ (να σβήση, να χαθεί) ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΒΡΑΖΟΥΣΑ ΙΛΥ, ΚΑΙ ΑΣ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ Η ΨΥΧΗ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ, ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ!

Για όσους ρωτούν: Ή συγκεκριμένη ανάλυση έχει γίνει πρίν από 2200 χρόνια, γιαυτό καί δέν υπάρχουν τά άλλα 4 γράμματα (είχαν ήδη εκλείψει). Ή ανάλυσις τού Αλφαβήτου έχει γίνει σύμφωνα μέ τόν Ερμητισμό, ένα μεταφυσικό σύστημα πρακτικών, πού ανάγεται σέ μυθολογικές διδασκαλίες. Τά Ερμητικά κείμενα χάθηκαν καί τόν 15ον αιώνα εμφανίζονται στό έργο Mercurii Trismegisti liber de postestate et sapientia Dei. Ή ανάλυσις δέν αποτελεί ΔΟΓΜΑ, αλλά μία ακαδημαϊκή αφετηρία γιά προβληματισμό ώς πρός τήν αρχαία Ελληνική γραμματεία.